تندی نکن آهویم!


این منم


افتاده در پی ات


پشتم از این بار،سنگین است


 و سقف این گنبد، کوتاه...!


                         تو رفته یی ای ماه...!


ومن اینجا


مانده  ام


در لاک تنهایی


سنگ پشتی آواره!


شعر:حسین مختاری