تئلیـــــــم خان

ایستاده ام درسایه

                    بی خیال

و دل به دستِ موسیقیِ بی کلام صبح!

دزدانه می نگرم به بستر رود

و به عریانیِ آب...

دراز می کشم درسایه

                سینه بر سینه ی خاک

تازه می شود نَفَسَم!

آفتاب غوطه می زند درآب

               وسایه را می شوید

                                           پاک

رها می شوم درنهایتِ دشت

درمیان هرزه ها وخرفه ها

می روم تا هوای تازه ی عصر

و سایه باز آنجاست

ومن هنوز

 دست دردست خیال

چشم درچشم شفق

ودل سپرده به موسیقی شبانه ی رود !

شعر:حسین مختاری